U bent hier

Overdenking

Terugblik op een studiereis (1) In het voorjaar van 2019 ben ik met een groep collega-voorgangers op studiereis geweest naar Amerika. In de zomer heb ik een verslag geschreven over deze reis en de literatuur die we daarbij moesten bestuderen. In een paar openingen van het Tsjerkefinster wil ik iets van mijn leerervaringen aan u doorgeven.  Wij verbleven een paar dagen in Manhattan, één van de vijf stadsdelen van New York waar ruim 1,5 miljoen mensen wonen. Het is het stadsdeel waar de wolkenkrabbers tot aan de hemel lijken te groeien. Daar stonden tot 11 september 2001 de Twin Towers, daar is de beurs van Wall Street gevestigd en daar gaat heel veel geld om in de modeindustrie, de winkelstraten, billboard-reclames en noem verder maar op. Kortom, een wereld waarin je niet meteen openheid voor het evangelie van Jezus Christus verwacht.  Wij waren in Manhattan voor een kennismaking met de Redeemer Presbyterian Church, ook wel bekend als de kerk die ‘geplant’ is door dominee Tim Keller. Dat het een presbyteriale kerk is, geeft aan dat er verwantschap is met onze Protestantse Kerk, want onze kerk heeft een presbyteriaal-synodale kerkstructuur. Presbyteriaal wil zeggen dat de kerkenraad het leidinggevende orgaan is van de lokale kerk en synodaal wil zeggen dat de lokale kerken met elkaar samenspreken in het grotere verband van de Synode. 
 
Tim Keller is in zijn denken onder andere geïnspireerd door de Nederlandse theoloog Abraham Kuyper, de grondlegger van de Gereformeerde Kerken in Nederland. Keller begon zijn werk in Manhattan in 1989, nadat hij elders in Amerika had bijgedragen aan het planten van diverse nieuwe kerkgemeenschappen. Het was en is zijn groot verlangen dat seculiere (= ‘wereldse’) stadsbewoners tot Christus worden gebracht en dat het evangelie zo vrucht zal dragen dat het openbare en sociale leven in de stad daar in positieve zin door beïnvloed zal worden. Al heel snel groeide de Redeemer uit tot een bloeiende  kerkgemeenschap met grote aantrekkingskracht op moderne, vaak hoog opgeleide jonge mensen.
 
 Inmiddels zijn er een aantal ‘vestigingen’ in Manhattan en bezoeken per zondag zo’n 5000 mensen de diensten. Door de week vinden allerlei activiteiten plaats en als je lid van deze kerk wilt worden, dan word je geacht om mee te doen. Om te groeien in geloof zijn er Bijbelstudies en thema-avonden en daarnaast is een belangrijk onderdeel van het kerk-zijn de (diaconale) zorg voor anderen, ook buiten de eigen kerkelijke gemeenschap.   Het ‘succes’ van de Redeemer Presbyterian Church trok al snel de aandacht van mensen uit allerlei windstreken die bezig zijn met missionair werk. Keller heeft inmiddels veel geschreven over wat in zijn ogen belangrijk is bij de overdracht van het evangelie, maar waarschuwt daarbij dat hij geen methode of model wil geven dat moet worden nagevolgd. Hij hecht grote waarde aan wat hij noemt het ontwikkelen van een eigen ‘theologische visie’ van waaruit een (dorps- of stads-)kerk invulling geeft aan de verkondiging en al het andere werk. In die visie gaat het erom dat je bewust antwoord geeft op de vraag: wat ga je als kerk(leider) met je geloofsovertuiging doen in jouw tijd en in jouw woonplaats. Het gaat hem dus om bewustwording van wat jezelf gelooft en wat je als lokale kerk aan geloof wilt uitdragen in de eigen omgeving.   Eén van de speerpunten in de benadering van Keller is dat geloof niet een apart ‘stukje’ is van ons leven, maar het fundament, de basis voor heel ons leven. Dat betekent dat christen-zijn te maken heeft met alle onderdelen van het dagelijks leven. Eén van de vragen die de studiereis bij mij als voorganger heeft opgeroepen, is hoe we daaraan als gemeente hier ter plaatse meer concrete invulling kunnen geven. Wat betekent het bijvoorbeeld voor de invulling van ons werk dat we christen zijn en hoe werkt ons christen-zijn door in de manier waarop we omgaan met wet- en regelgeving? Zeker in deze tijd is ook een indringende vraag hoe het gesteld is met onze ethiek en moraal. Zijn wij als christen betrouwbaar en geloofwaardig, of gaan we mee met de tendens van deze tijd van windowdressing en fake-news? Durven wij het aan om de vele vanzelfsprekendheden in ons eigen gedrag en in onze meningen te houden tegen het licht van het Evangelie,  
 
waardoor we als gemeente en gemeenteleden meer tot ons recht gaan komen als zoutend zout en lichtend licht te midden van onze leefomgeving?
 
Ik ben benieuwd naar uw reacties op bovenstaande vragen. U kunt me bereiken op tel. 0512-355485 of per e-mail dsborger@pknsurhuizum.nl.
 
ds. Guda Borger